وفای شمع را نازم که بعد از سوختن

به صد خاکستری در دامن پروانه می ریزد

نه چون انسان که بعد از رفتن دوست

گل عشقش بر دامن بیگانه می ریزد

دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم

نقشی به یاده خط تو در آب می زدم

نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم

بر کارگاه دیده بی خواب می زدم

زندگی چون گل سرخیست

 پراز برگ و پراز خارو پراز عطر لطیف !

یادمان باشد اگر گل چیدیم

عطر و برگ و گل و خار

همه همسایه دیوار به دیوار هم هستند ...!!!

بوی تنهایی و غربت در ره است

                                                  بوی زردی در بهاران در ره است

بوی تلخی ٬ بوی کندر می رسد

                                                  بوی غم ٬ بوی جدایی در ره است

زردی این برگهایم را ببین

                                                  در شکوفایی ٬ خزانی در ره است

کس نداند دل چه غم دارد هنوز

                                                  این زمستان است که آید در تموز

( از دوست خوبم رضا ) 

زندگی به همه وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست

اضطراب و هوس و دیدن و نا دیدن نیست

زندگی کوشش و راهی شدن است

زندگی جوشش و جاری شدن است

زندگی دوستی و دوست داشتن است

دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد !

تا بشد دلبر ٬  با یار وفادار چه کرد ! 

آه از آن نرگس جادو٬ که چه بازی برانگیخت !

آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد !

درگیر حرف های تو بودم که زنگ خورد

                                        در عمق ماجرای تو بودم که زنگ خورد

گفتم : نبار توی قلبم خیس می شویم

                                        این قدر در هوای تو بودم که زنگ خورد

مبحث تمام شد و دو ساعت از زمان گذشت

                                        انگار ابتدای تو بودم که زنگ خورد

دست و دلم ریاضی ست... حیف من !

                                        یک روز هم برای تو بودم که زنگ خورد

گوش و زبان و چشم توام من سر کلاس

                                        امروز من به جای تو بودم که زنگ خورد

امروز توی قلب تو بودم که ایستاد

                                        امروز در صدای تو بودم ... که زنگ خورد !

یه بزرگی میگه :

دوری عشق های کوچک را از بین می برد ٬

 ولی به عشق های بزرگ عظمت می بخشد ... !!!

مثل باد که کبریت را خاموش می کند ٬

ولی آتش را شعله ور می کند ... !!!

ای کرده شراب حبّ دنیا مستت

هشیار نشین که چرخ سازد پستت

مغرور جهان مشو که چون رنگ حنا

بیش از دو سه روزی نبود در دستت

ناپلئون میگه :

تصور کن اگر قرار بود هر کس به اندازه دانش خودش حرف بزند چه

سکوتی دنیا را فرا می گرفت ... !!!

عشق یعنی یک تیمم ٬ یک نماز

     عشق یعنی عالمی راز و نیاز

          عشق یعنی با پرستو پر زدن

          عشق یعنی آب بر آذر زدن

                    عشق یعنی قطره و دریا شدن

                                 عشق یعنی همچو من شیدا شدن

                                        عشق یعنی یک شقایق غرق خون

                                             عشق یعنی درد و محبت در درون

                                                  عشق یعنی قطعه شعری نا تمام

                                                       عشق یعنی بهترین حسن ختام

ای دوست دلت همیشه زندان من است

آتشکده عشق تو از آن من است

آن روز که لحظه وداع من و توست

آن شوم ترین لحظه پایان من است

سیب سرخی را به من بخشید و رفت

ساقه سبز وجودم چید و رفت

عاشقی های مرا باور نکرد

عاقبت برعشق من خندید و رفت

اشک در چشمان سردم حلقه زد

بی مروت گریه ام را دید و رفت

من از این فاصله ها دلگیرم

بی تو اینجا ز غریبانه شبی میمیرم

ساعت گریه وغم هیچ نمی خوابد ٬ من

در الفبای زمان خسته از این تقدیرم