گفته بودی که چرا محو تماشای منی

                    آنچنان محو که یکدم مژه بر هم نزنی

                                        مژه بر هم نزدم تا که ز دستم نرود

                                                            ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

هیچ امیدی نیست !

                     نا امیدم مثل یک برگ درخت

                                                که زمین منتظر افتادن و له گشتنش است ... !!!

تو اگر می دانستی که چه زخمی دارد ٬ چه دردی دارد ...

                              خنجر از دست عزیزان و رفیقان خوردن ٬

                                                                      از من خسته نمی پرسیدی :

که چرا غمگینی ... !!!

ای بی خبر از سوختن و ساختنی

عاشقی آمدنی بود ٬ نه آموختنی

نیازارم ز خود هرگز دلی را

که می ترسم در آن جای تو باشد ... !!!

از سینه تنگم دل دیوانه گریزد

دیوانه عجب نیست که از خانه گریزد

من به مردن راضیم ٬ پیشم نمی آید اجل

بخت بد زین اجل هم ناز می باید کشید

زندگی قصه مرد یخ فروشی است

که از او پرسیدند : فروختی ؟؟؟

                                                 گفت :

نخریدند ٬

                                                                   تمام شد ... !!!